CHP lideri Deniz Baykal'ın grup toplantısında ifade ettiği; Bugüne kadar bizimle olmamış, ama laik demokratik Cumhuriyet'i sahiplenen, sağcı, muhafazakar, liberal herkesi çağırıyorum. Mevlana gibi, Kim olursan ol, gel diyorum sözleri bana çok tanıdık geldi.
Öncelikle şunu söyleyim. Bu tür çağrıların seçmenleri artık heyecanlandırmadığını, eğer teşbihte hata olmazsa, at sahibine göre kişner sözünün siyasette de geçerli olduğuna inanmaya başladıklarını ifade edeyim.
Dün vaktimin büyük bölümünü, bir önceki seçimlere, yani 3 Kasım 2002 seçimlerine giderken Baykal'ın nasıl bir strateji izlediğini araştırarak geçirdim. Aradığım sorunun cevabını CHP'nin web sayfasında buldum.
Deniz Baykal 15 Ağustos 2002'de şunları söylemiş: Toplumun tüm kesimlerinden önde gelen temsilcileri CHP'de görme anlayışındayız. Siyasetin milli takımını oluşturuyoruz. CHP'nin otobüsü yarın saat 05.00'te Hacıbektaş'a hareket edecek. Saat 05.00'e kadar arkadaşlarımız kararlarını alsınlar, CHP'nin önünden kalkacak otobüse gelsinler, yerleri hazırdır.
Baykal'ın milli takımı
BAYKAL bu sözleri, Prof. Dr. Yaşar Nuri Öztürk'ün CHP'ye katılımı için yapılan törende söylemiş. Prof. Öztürk'ün seçkin bir ilahiyatçı ve değerli bir düşünür olduğunu ifade etmiş.
Baykal, siyasetin milli takımı olarak lanse ettiği isimlerden Kemal Derviş, Yaşar Nuri Öztürk ve Zülfü Livaneli'ye seçimlere bir ay kalan 3 Ekim 2002'de alkışlarla rozetlerini takmış. İlginçtir, Baykal'ın seçim sonrası küstürerek partiden uzaklaştırdığı ilk isimler de bunlar olmuş. Baykal hancı, gelenler yolcu olmuş.
Temsil sorunu
YAŞAR Nuri Öztürk'ün CHP'ye geçmesinden sonra, partinin tepe yöneticilerinden biri o günlerde bana; bu transferi nasıl bulduğumu sormuştu. Yanlış yaptınız demiştim. Neden dedi. Toplumun tüm kesimlerinden temsilcileri CHP'de görme anlayışındaydınız. Halbuki, Yaşar Nuri Öztürk sadece kendisini temsil eder, bir sosyal çevreyi temsil etmez demiştim. Seçimlerden sonra aynı kişi bana, haklı çıktınız demişti.
Aynı kaset
KISACASI Sayın Baykal son çağırısıyla, eski bir taktiği yeniden vizyona sokmuş oluyor. Baykal sağa açılma söylemini ilk kez 24 Mayıs'ta gündeme getirdi. 25 Mayıs'lı gazetelerde Ayvaz Gökdemir'in ismi yer aldı. Doğrusu, kim kimi temsil ediyor sorusunu bu vesileyle bir kez daha sormak gerekiyor.
Yapılan tüm araştırmalar, 3 Kasım seçimlerinde sol seçmenin kerhen Baykallı CHP'ye oy verdiğini gösterdi. Eğer sol kulvardaki partiler yapılacak ilk seçime kadar yeni bir vizyon ortaya koyamazlarsa, dün kerhen verilen oyların bir tepki oyuna dönüşmesi de beklenebilir.
Baykal'ın son açılım çabaları sol seçmeni heyecanlandırmış görünmüyor. Daha önce yapılan yanlışların hem gelmek isteyenler açısından bir güvensizlik oluşturması, hem de yeni isimlere oy vermenin Baykal'ın yerini sağlamlaştıracağı düşüncesi sol seçmende çekince oluşturuyor.
Ödünç oylar
BAYKAL kısa bir süre önce seçmenden ödünç oy da istedi. Türkiye'nin başına ne gelmişse bu ödünç oylardan geldi. Süleyman Demirel, 1991 genel seçimlerine gidilirken, sağdan soldan toplumun tüm kesimlerinden ödünç oy istedi. İktidara gelirse, ülkeyi 500 günde düzlüğe çıkaracağını iddia etti. Emeklilik yaşının düşürülmesi ve 2 anahtar dahil öyle vaatlerde bulundu ki, o dönemde izlenen popülist politikalar ülkenin bugüne kadar uzanan batağının kapısını açtı. Demirel'in asıl amacı, iktidara gelip Özal'ı Çankaya'dan inmeye zorlamaktı.
Millet 500 günde o düzlüğe çıkamadı ama, Demirel iktidarının 513. gününde Özal'ın vefat etmesi, Demirel'e Çankaya'nın yolunu açtı.
Baykal'ın yaptığı son çağrı siyasi ömrünü uzatır mı bilinmez ama, siyasetçilerin dönüp dolaşıp aynı yere gelmeleri ülkenin önünü tıkıyor.
Türk Milleti son 300 yıldır, kişisel ihtirasları ülke sevdasının önüne geçenlerin ağır faturasını ödüyor.
Daha ne kadar ödeyeceği de bilinmiyor?