AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan, 3 yıl önce bugün, 59. Hükümet'i kurarak Başbakan oldu. Artık muhtar bile olamaz denilen bir siyasi kişiliğin cezaevi koridorlarından başbakanlığa uzanan hikayesine pazar günkü yazımda temas etmiştim. Bugün ise o günlerde AKP'ye biçilen ömürle ilgili kehanette bulunanların açıklamalarına yer vereceğim. Önce bazı bilgiler vereyim.
Sayın Erdoğan, başbakanlık görevine gelen 28. isim oldu. Yani 59 Hükümet, 28 farklı kişi tarafından kuruldu. Bugüne kadar, 1.4 yılda bir başbakan değişti. Cumhurbaşkanı seçilen 10 kişiden 6'sı daha önce hükümet başkanlığı yaptı. Bu durumda Erdoğan'ın Çankaya'ya çıkması değil, çıkmaması teamüllere aykırı olacaktır. İsmet İnönü 11 kez, Süleyman Demirel 7 kez, Adnan Menderes ve Bülent Ecevit 5'er kez, Mesut Yılmaz ve Tansu Çiller 3'er kez başbakan oldu. 7 başbakan ikişer kez, 15 başbakan birer kez bu göreve geldi.
Sayın Erdoğan, Menderes, Demirel, Ecevit ve Özal'dan sonra, son 55 yıldır kesintisiz 3 yılı aşkın başbakanlık yapan isimler arasına girdi. Kesintisiz başbakanlık yapmanın en önemli faydası; istikrarlı politikalar oluşturabilme, refah payının artırılması, sürdürülebilir kalkınma gibi hassas konulara imkan sağlamasıdır. Sık başbakan değişimi ise günübirlik siyasi tutumları ön plana çıkarır. Gelelim o günlerde AKP'ye biçilen ömüre.
Demirel'in kehaneti...
BAŞBAKAN Erdoğan kaotik bir ortamda göreve geldi. Irak Savaşı başlamak üzereydi. AKP'nin milletvekili sayısından dolayı 1 Mart Tezkeresi'nin Meclis'ten geçmesi kesin gibiydi. O kadar ki, tezkere daha Meclis'ten geçmeden, Irak'a kuzeyden cephe açmak üzere on binlerce Amerikan askeri Anadolu'ya çıkmıştı. Hatta Mardin çevresine binlerce Amerika askerinin yerleştiğini gören bir vatandaş, Amerikan askerleri için genelev açmak üzere Valiliğe başvurdu. (15 Mart 2003 tarihli gazeteler) Dokuzuncu Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel o günlerde, Türkiye'nin Irak savaşında ABD'nin yanında yer almasının zorunlu olduğunu, Amerika'nın hazımsız bir ülke olduğunu, yoksa Türkiye'ye elinden gelen kötülüğü yapacağını, Erdoğan Hükümeti'nin güvenoyunu beklemeden ikinci tezkereyi derhal Meclis'ten geçirmesi gerektiğini, yoksa AKP iktidarının biteceğini iddia etti. (Milliyet, 15 Mart 2003) Ömrünü, Türkiye Cumhuriyeti'ni idare etmekle geçiren bir siyasetçinin bu tür teslimiyetçi anlayışını kavramak güçtür. Demirel'in kehaneti tutmadı. Kamuoyu desteğini arkasına alan hükümet yoluna devam etti.
Halk anlamazmış...
İŞİN garip tarafı, o günün gazetelerine bakıldığında, Amerika'nın yanında yer almazsak mahvoluruz diyenlerle, Hamas liderinin Türkiye'yi ziyaretinden sonra, bunun bedeli Türkiye'ye ağır olur diyenlerin aynı çevreler olmasıdır.
Bugün Başbakan'ı övmekten geri durmayan o günün Hürriyet yazarı Fatih Altaylı, Tezkere geçmezse savaşa o zaman gireriz... başlıklı yazısında; Meclis çatısı altında bu tezkereye hayır oyu verecek olanlar dönüp de bana, halk böyle istiyor demesin. Birincisi, halk bu konuda karar verecek kadar donanımlı değil... diye yazdı (15 Mart 2005). Demokratik bir ülkede, ülkenin güvenliğine ilişkin bir konuda halkın görüşünün ciddiye alınmamasını önerdi.
AKP'ye biçilen ömürle ilgili bahse girenler bunlarla sınırlı değildi. O tarihlerde Star Medya Grup Başkanlığı yapan Can Ataklı, çok etkili isimlerin, 2003 yılı Ağustos'unda verilecek bir muhtırayla AKP iktidarının sona ereceğine, GP lideri Cem Uzan'ın kesin biçimde inandırıldığını söyledi. (Zaman, 25 Şubat 2006).
Hatta AKP giderken çalınacak müziği belirleyenler çıktı. Nitekim Erdoğan'ın Başbakan olduğu gün Can Dündar, Asılmış bir Başbakan'ın koltuğuna oturan herkeste bir nebze hazımsızlık sorunu olur. Kırmızı kitap, delikanlıyı bozar. (...) Figüran delikanlılar Mehter Marşı'yla gelip, İzmir Marşı'yla gidiyor... diye yazdı.
Hiç kimse AKP iktidarının bu kadar uzun soluklu olacağını düşünmedi. Ülkede gerilim çıkarmak isteyenlerin tuzak peşinde olduğunu düşünen AKP yönetimi, iş o noktaya geldiğinde sürekli geri adım attı. Kaotik ortamdan rant elde etmek isteyenlerin planlarını bu şekilde bozdu. AKP'nin yarınlarına bir başka yazımızda temas edeceğiz.