TÜRKİYE'nin lokumun ardından baklavayı da neden Rumlar'a kaptırdığı sorusuna cevap aramak istiyorsanız, bu yazıyı sabırla okuyun. Eğer konu ilginizi çekmiyorsa zaman kaybetmeyin.
Bursa Ticaret ve Sanayi Odası'nın ev sahipliğinde, Valiliğin katkıları ve E­-PR'ın organizasyonunda gerçekleştirilen Markaların Gücü Kentin Gücüdür konulu Bursa tanıtım toplantısına katılmak için hafta içinde Çırağan Sarayı'na gittim. Basın bülteninde toplantının amacı; Bursa'nın markalaşmasına katkıda bulunacak bir eylem planı konusunda ne tür çalışmalar yürütülebileceğini ortaya koymak olarak açıklanıyordu.
Çırağan Sarayı'nda toplantının yapılacağı büyük salona girdiğimde ağır bir rakı kokusuyla karşılaştım. Masadaki yerimi aldığımda kokuyu daha yoğun hissettim. Masalarda üzerinde peynir, ince kavun dilimleri ve cevizli ekmekten oluşan bir tabak vardı. Henüz içecek servisi de başlamadığı için, bu kadar yoğun alkol kokusunun nereden geldiği gazeteci arkadaşlar arasında da merak konusu oldu. Bir arkadaş bir dilim kavun alıp ağzına götürürken, alkol kokusunun kaynağını bulduğunu söyledi. Durumdan emin olmak için garsondan menünün yer aldığı liste istendi.
Şimdi sizlere, Bursa'nın markalarını ön plana çıkarmayı amaçlayan toplantıda ikram edilen yemeklerin listesini sunmak istiyorum. Ardından elbette bir çift sözümüz olacak.
Bursa mutfağı (!)
MENÜ şöyle; Baharatlı keçi peyniri, ince kavun dilimleri cevizli ekmek ve rakı ile... Dört mevsim raviolisi roquefort sos ile... Dana madalyon porchini mantarı, domates ve doldurulmuş biber ile... Sacher torte orman meyveli sorbe ve vanilya sos eşliğinde... Son olarak kahve, çay ve petit fours...
Nasıl buldunuz listeyi?
Bursa mutfağına ait birbirinden lezzetli ürünlerle (!) nasıl da donatmışlar değil mi masaları?
Söyler misiniz Allah aşkına...
Dana madalyon porchini mantarı mı Bursa'nın en bilinen et ürünüdür, yoksa Bursa İskender'i mi?
Sacher torte orman meyveli mi Bursa'nın en meşhur tatlısıdır, yoksa Bursa Kestane şekeri mi?
Başarı ayrıntıda gizlidir...
YÜZBİNLERCE dolar masraf edip Kent-Marka konulu organizasyona imza atanlar, bu tür ayrıntıları nasıl olur da düşünemezler acaba? Bu tür anlayışla bu işlerin altından nasıl kalkacağız?
Bırakın markalaştırma meselesini, 500- 600 kişinin katıldığı toplantıda alkol kullanmayanların da olabileceği düşünülmeden, kavunların üzerine bolca rakı dökülmesi ne kadar doğrudur. Otelden bir yetkili çağırarak menüyü kimin belirlediğini sorduğumda, gecenin organizatörleri tarafından belirlendiğini öğrendim.
Mutfak da markadır...
AB tatlıları kitapçığında baklavanın Rum tatlısı olarak yer alması Türkiye'deki baklava üreticilerini ayağa kaldırmış. Bursa'nın markalarının ön plana çıkarılmasının arzu edildiği toplantıda Bursa'nın o nefis İskender'ini veya kestane şekerini masaya getirmeyi akıl etmezseniz, iki gün sonra Rumlar lokum ve baklavanın ardından kestane şekeri veya İskender Kebap'ı da kendi ürünleriymiş gibi tescil ettirmeye kalktıklarında sadece seyredersiniz. Eğer bu kafayla yol almaya devam edersek, Türk mutfağına ait olduğunu söyleyebileceğimiz ürün kalmayacak?
Patates kavgası...
GÜNÜMÜZDE tüm dünyada kentler markalaşmak ve çeşitli yönleriyle ön plana çıkmak için büyük yarış içindeler. Mesela son yıllarda Peru ile Şili arasında eşine ender rastlanabilecek diplomatik bir kriz yaşanıyor.
Gerginliğin kaynağı ne biliyor musunuz? Patatesin anavatanının hangi ülke olduğu, iki ülke ilişkilerini germiş durumda. Her iki ülke de patatesin anavatanının kendi toprakları olduğunu iddia ediyor. Konu BM gündemine de taşınmış durumda.
Anadolu kentleri sadece yiyecek alanında değil, farklı sektörlerde de farklı markalara imza atıyor. Burada önemli olan, iyi bir markalaştırma stratejisiyle süreci yönetmeyi becerebilmek.
Çırağan'daki toplantıdan alınacak çok ders var. Rumlar'a kızıp durmadan evvel, nerede hata yapıyoruz diye de sormak gerekiyor.