BİR yanda küresel sorunlar, öbür yanda onunla bağlantılı veya değil güncel ülke meseleleri... Tüm bunların yanında hakkında yazılıp çizilmeyen, konuşulmayan öyle toplumsal konularımız var ki... Biz bu yazımızda, toplumsal gelişmelerin evlilik kurumu üzerine etkilerine değineceğiz.
Tüm dünyada sanayileşme ve teknolojik gelişmelere paralel olarak kırdan kente büyük göç oldu. Bu durum siyasi, ekonomik, toplumsal birçok yeni gelişmenin de önünü açtı. Bu süreçte kadınların istihdamı ve eğitimi konusunda önemli gelişmeler yaşandı.
Evlilik, kadınla erkeğin ilişkisini düzenlemek için kurulmuş bir sistem. Her iki cinste de karşı cinsle hayatı paylaşmak ve üremek bilinçaltında varolan bir duygu. Gelişmeler aile hayatını ve evlilik kurumunu da etkiledi.
Evlilik ve aile hayatı üzerine yaptığı araştırmalarla tanınan Amerikalı evlilik uzmanı Stephanie Coontz, Marriage, A History (Evliliğin Tarihi) adlı kitabında, erkek- kadın ilişkilerinin son otuz yılda, üç bin yıl boyunca gösterdiği değişimden daha hızlı farklılaştığını anlatıyor.
Yaşıtlarını görmüyorlar
KIRSAL kesimde 15- 20 olan evlenme yaşı 20- 25’e, kentte 20- 25 olan evlenme yaşı 25- 30’a sarktı. Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Psikiyatri Uzmanı Eftale Yalçın, ülkenin batısında evlilik yaşının 30- 35’e kadar çıktığını vurguluyor. Kısaca, toplumsal değişim evlilik kurumunu da etkiledi.
Yazımıza başlık olan toplumsal konu da bu noktada başlıyor. Erkekler üniversite, askerlik, iş, biraz para biriktirelim, biraz bekârlığın tadını çıkaralım derken evliliklerini 30’lu yaşlara kadar geciktirdiler. Kızlar da aynı şekilde üniversite, iş, kariyer derken evliliği ertelediler. Üstelik, işsizliğin yoğun olduğu ülkemizde zaten güçlükle sahip oldukları işlerini evlilik sorunları ve hamilelik gibi nedenlerle riske etmemek için haklı olarak işlerini sağlama alıncaya kadar çalışmayı düşündüler. Evlilik planlarını 26- 30’lu yaşlar için yapmaya başladılar.
Kimi tercih ediyorlar?
İŞTE tam da bu noktada kadınlar, potansiyel olarak kendileri ile evlenmeleri gereken yaştaki erkeklerin tercihlerinin bir bakıma mağduru oldular. Nasıl mı?
Belirli nedenlerle evliliklerini 30’lu yaşlara kadar erteleyen erkekler, sıra evlenmeye geldiğinde, benzer nedenlerle evliliklerini tehir eden kadın yaşıtlarıyla değil, 20-25 yaş arasındaki kızlarla evlenmeyi tercih etmeye başladılar. Bu nedenle; eğitimi, kariyeri, işi, güzelliği ve benzeri birçok nedenle eş olarak seçilmesi pek de mümkün olduğu halde eş bulmakta sıkıntı çeken 28 yaş üstü kadın nüfusun oranında son yıllarda ciddi artış oldu.
Londra Üniversitesi profesörlerinden Dennis Lindley; Evlilikle ilgili düşülen en büyük hata, her zaman daha da iyisi bulunacağına dair duyulan aşırı güvendir. Fakat bu düşünce her zaman işe yaramaz. Aramayı durdurmanız gereken belli bir yaş var. Erkeklerde 32, kadınlarda 27, aramayı durdurup biran evvel evlenmek için en ideal yaştır... tespitinde bulunmaktadır.
Temel yanlış...
DeĞİŞİk nedenlerden evliliği geciktiren kadınlar, yıllar geçtikçe aday seçiminde zorlanıyorlar. Dr. Eftale Yalçın, evlilikte geç kalan genç kızların başının psikolojik sorunlarla dertte olduğunu, toplum nazarında evde kalmış muamelesi gördüklerini söylüyor. Evde kalma korkusu, kimi zaman kızların istemedikleri kişilerle bir an evvel evlenmeye zorlanmalarına da neden oluyor.
Evlilik kurumunun geleceği birçok açıdan tehlikeli sinyaller veriyor. Boşanmalarda büyük artış var. Ekonomik yeterliliği olduğunu ve kendi başına yeterli olabileceğini düşünen kadınlar, istemedikleri evliliğe tahammül etmeyi düşünmüyorlar. Boşanma taleplerinin daha çok kadınlardan gelmesi de bunun göstergesi.
Bu yazı evlilik üzerine bir geyik muhabbeti olsun diye yazılmadı. Toplumsal bir meseleye bir başka açıdan dikkat çekmek için yazıldı.
Sözün kısası şu: 28-35 yaş arası kadınlarda evlenmeye uygun erkek, 50 yaşını aşmış ve herhangi bir nedenle dul kalmış erkeklerde evlenmeye uygun kadın konusunda ciddi sıkıntılar var. İşin bu noktasını da perşembe günkü yazımda anlatacağım. 2 gün sabredin.