Siyasi açıdan dünyada ender görülebilecek tablolardan biri Türkiye'de yaşanıyor. İktidarın yıpranıp, muhalefetin alternatif rüzgarlar oluşturması beklenirken, Türkiye'deki siyasi manzara bunu yansıtmıyor.
Nedeni aslında basit. Siyasi partilerin kimi zaman AKP iktidarını eleştirmek için kullandığı üslup, geniş toplum kesimlerinin değer yargılarını da incitecek mahiyet taşıyor. Son haftalarda yaşanan siyasi tartışmalara bakıldığında, birçok partinin siyaseten harakiri sayılabilecek bir üslup içinde olduğu görülecektir.
Hangi siyasi parti seçim döneminde meydanlara çıkıp; Meslek lisesi mezunlarının üniversiteye girişini zorlaştıracağız, Eşi kapalı kamu görevlilerini önemli görevlere getirmeyeceğiz, İmam Hatipli gençleri Meclis kürsüsüne yaklaştırmayacağız şeklinde propaganda yürütebilir. Böyle bir tavrı, seçmen karşısına çıkan marjinal sol partiler bile takınmaz.
Öyleyse sorun nedir? Siyasi partilerin içine düştükleri temel yanılgı şu... Seçim döneminde ve seçimlerden sonra sergiledikleri çelişkili tutumu milletin algılamadığını düşünüyorlar. Seçmen saf yerine konuluyor. Özellikle Ana Muhalefet partisi CHP'nin takındığı siyasi üslup, Türkiye'nin sosyal gerçekliğine aykırı görüntü içinde. Bu yaklaşım, kendi halinde yaşam sürdüren dininde diyanetinde mütevazı insanları da incitiyor.
Hesaplar tutmadı...
SİYASETİN kaderi üzerinde bahis oynayanlar, AKP iktidarına bir yıldan fazla ömür biçmiyorlardı. AKP'nin biriken iç ve dış sorunlarla baş edemeyeceği öngörülüyordu. AKP bugün iktidarda, 3 yıl 5 ay 9 gününü doldurdu.
Tarz olarak siyasetle sporun çok da farkı yok... İkisinin de oyuncuları, yöneticileri ve seyircileri var. Hafta sonu oynanan Fenerbahçe - Galatasaray derbisi öncesi Galatasaray'a şans verenler çoğunluktaydı. Fenerbahçe kazandı. Maçın ardından yapılan yorumlarda; Fenerbahçe'nin güzel futbolu kadar, Galatasaray Teknik Direktörü Eric Gerets'in taktik hatalarının ve oyuncu seçiminin skora etki ettiği söylendi.
Söylemek istediğimiz şu: Yapılan kamuoyu araştırmalarına göre eğer bugün AKP hala en güçlü parti durumundaysa ve ciddi bir alternatifi yoksa, bunda AKP'nin başarısı kadar, muhalefetin başarısızlığını ve seçmenlerle doku uyuşmazlığını da hesaba katmak lazım. Tıpkı Gerets'in, oyuncu seçiminde ve taktik konusundaki yanlışları gibi...
Mahkemelik üsluplar...
CHP Grup Başkanvekilleri'nin üslupları çok sert. Son günlerde Sayın Baykal'ınki de öyle. Baykal 27 Mart Yerel Seçimleri öncesi Başbakan Erdoğan'ı eleştirirken, 'Kendisini Ali Topuz'a havale ediyorum' demişti (3 Mart 2004). Halbuki CHP kurmaylarının Başbakan Erdoğan'ı eleştirdikleri noktalar ve buna yaparken kullandıkları üslup, Erdoğan'ın daha çok sahiplenilmesine yol açıyor.
Başbakan Erdoğan işin farkında. Siyasi maden bulmuş gibi, sürekli aynı noktaya sondaj yapıyor. Sonuç ortada. CHP halktan uzaklaşırken, Erdoğan'ın seçmenle iletişimi daha sağlıklı yürüyor. Bunun ilk örneği yerel seçimlerde görüldü. Aynı durum devam ediyor.
Seçmen bilinçlendi
AKP iktidarının eleştirilecek çok yönü olduğu doğrudur. Fakat olumlu hiçbir iş yapmadıklarını söylemek insafa sığmaz. İletişim imkanları gelişti. Kamuoyu bilinçlendi. Bugün kahvehanelerde bile, ekran altı yazılardan borsa takip ediliyor, buna etki eden faktörler yorumlanıyor.
Siyasi gündemde öne çıkan, tartışılan ve sorun olarak algılanan konular halkın gündeminde yok. Halkın gündemini yansıtmayan siyasetçilerin seçmenle sağlıklı iletişim kurması beklenemez.
Refah Partisi geleneğinden gelen partilerin en zayıf tarafı, rejimle sorunları olduğu yönündeki tartışmaların alevlenmesidir. Meclis Başkanı Bülent Arınç'ın 23 Nisan'da Meclis'te yaptığı konuşmanın bu yöne çekilmesinin bir nedeni de budur. Sık aralıklarla yaşanan siyasi krizlerin faturasını yakın geçmişte ekonomik olarak da ödemek zorunda kalan vatandaşlar, olan biteni yakından izliyor.
CHP oklarını sivrilttikçe, ampulün enerjisi artıyor. Sandık yakın. Bakalım hangi tarz siyasete seçmen prim verecek?